 Κατηγορίες Θεμάτων
 Βίοι Αγίων και Γερόντων
Διδαχές, Λόγοι, Διδασκαλίες
Προφητείες
Έσχατες Ημέρες - Αντίχριστος
Διάφορα θέματα
Οι Σκέψεις, τα Άρθρα και οι Επισκέψεις μου σε Ιερούς Χώρους
Οι Δώδεκα Απόστολοι
Από την Καινή Διαθήκη μαθαίνουμε τα ονόματα των 12 μαθητών του Ιησού, τους οποίους ο ίδιος ονόμασε αποστόλους (Λκ. 6:13):
1. Ανδρέας (ο Πρωτόκλητος)
2. Σίμων o Πέτρος, αδελφός του Ανδρέα.
3. Ιάκωβος
4. Ιωάννης (ευαγγελιστής) (οι Ιάκωβος και Ιωάννης ήταν αδέλφια, παιδιά του Ζεβεδαίου)
5. Φίλιππος
6. Βαρθολομαίος ή Ναθαναήλ
7. Θωμάς
8. Ματθαίος (ευαγγελιστής)
9. Ιάκωβος (ο του Αλφαίου)
10. Θαδδαίος
11. Σίμων ο Κανανίτης
12. Ιούδας Ισκαριώτης (μετά την Ανάσταση του Ιησού, οι μαθητές εξέλεξαν τον Ματθία στη θέση του Ιούδα (Πρ. 1:24-26)
Οι δώδεκα απόστολοι, που είχαν παρακολουθήσει την επίγεια δράση του Χριστού και είχαν μυηθεί στην αποστολή τους, ήταν οι κατεξοχήν μάρτυρες και κήρυκες της ανάστασης του Ιησού, γι' αυτό και κατείχαν μοναδική και ανεπανάληπτη θέση στην ιστορία της Εκκλησίας και στο έργο του ευαγγελισμού των εθνών.
Η Σύναξη των 12 Αποστόλων στα Ιεροσόλυμα, που περιγράφεται στις Πράξεις Αποστόλων (15:6-22) εορτάζεται στις 30 Ιουνίου από την Ορθόδοξη Εκκλησία.
Η Αγία Γραφή
Η Αγία Γραφή είναι το βιβλίο των βιβλίων. Η αποκάλυψη του Θεού στους ανθρώπους καταγεγραμένη. Η Αγία Γραφή είναι βιβλίο θεόσδοτο ή ακριβέστερα θεόπνευστο.
Δηλαδή η ύπαρξή της δεν καλύπτεται από κάποιον μύθο που την παρουσιάζει «ουρανοκατέβατη» αλλά η ιερότητά της έγκειται στο ότι οι συγγραφείς αυτής ήταν άνθρωποι αγιασμένοι, άνθρωποι που φωτίστηκαν και καθοδηγήθηκαν από το Άγιο Πνεύμα στην καταγραφή του λόγου του Θεού, όχι φυσικά αυτονομημένοι αλλά ως γνήσια μέλη της λατρεύουσας κοινότητας, της Εκκλησίας.
Η Αγία Γραφή είναι το κατ' εξοχήν βιβλίο της Εκκλησίας του Χριστού, εκ του οποίου Αυτή προεικονίζεται, θεμελιώνεται, εδραιώνεται και τρέφεται διηνεκώς.
Η Αγία Γραφή περιέχει βιβλία ιστορικά, διδακτικά και προφητικά- είναι περιττό να πούμε πως όλων το περιεχόμενο είναι κατά πρώτον και κύριο λόγο Θεολογικό- και είναι διηρημένη σε δύο βασικά μέρη, την Παλαιά και την Καινή Διαθήκη.
Όποιο βιβλίο περιέχεται στην Αγ. Γραφή είναι εγκεκριμένο από τις αποφάσεις των Αγίων Πατέρων, διά του φωτισμού του Αγίου Πνεύματος, και αποτελεί τον «Κανόνα της Αγίας Γραφής».
Επισκεφτείτε το μεγαλύτερο οδηγό Ορθόδοξων πηγών στο διαδίκτυο:
| Περί Απελπισίας - "Να μην πτοείστε..."  Ο γέροντας Πορφύριος είπε:
«Μην απελπίζεσαι» «Όταν αμαρτάνεις, να μην απελπίζεσαι. Με θάρρος και ελπίδα στο Θεό να μετανοείς και να πηγαίνεις στον Πνευματικό που σου έχω υποδείξει, αν δεν μπορώ εγώ, και να τα εξομολογείσαι. Έτσι μόνο θα σωθείς». «Δεν υπάρχει απελπισία μέσα στην Εκκλησία» Εκείνο που έλεγε, κυρίως, ήτανε για τη σημασία της εξομολογήσεως. Έλεγε: «Δεν υπάρχει απελπισία όταν είσαι μέσα στην Εκκλησία, ό,τι και να έχεις κάνει, ό,τι και να έχεις υποστεί. Δεν υπάρχει απελπισία. Στενοχώρια μπορεί να έχεις, αλλά απελπισία όχι. Ο Θεός, μέσα από την εξομολόγηση –τόνιζε πάρα πολύ τη σημασία του Ιερέα, το χέρι του παπά… ήταν σαν να έβγαινε από εκεί η Θεία Χάρη- σε βοηθά και ξεπερνάς αυτά τα οποία μπορεί να σε οδηγήσουν στα έσχατα όρια της απελπισίας» Ο γέροντας Πορφύριος έλεγε για τις στιγμες που μας πιάνει απελπισία: «Έχει ο Θεός. Εκεί που απελπίζεσαι, σου στέλνει κάτι που δεν το περιμένεις… αρκεί να Τον πιστεύεις και να Τον αγαπάς.Όπως και Εκείνος μας αγαπά και φροντίζει για εμάς, όπως ο κάθε πατέρας για τα παιδιά του. Και όλοι μας είμαστε παιδιά Του Θεού. Και ό,τι καλό έχουμε, το έχουμε από Τον Θεό. Είναι δικό Του το δώρο. Δεν έχεις ακούσει στην Εκκλησία ότι: “Πάσα δόσις αγαθή και πάν δώρημα τέλειον άνωθεν έστι κατά βαίνον, εκ σου του Πατρός των φώτων;” » Κάποιος γέροντας είπε:
«Δεν έχω ασχοληθεί με πολλά πράγματα. Λίγα πατερικά ξέρω και προσπαθώ…, τέλος πάντων. Αυτό που έχω καταλάβει είναι ότι δεν υπάρχει φαρμάκι στον άνθρωπο. Το φαρμάκι γίνεται γλυκό, όταν το αντιμετωπίσεις πνευματικά. Βλέπουμε πολλές φορές ένα άνθρωπο να αμαρτάνει. Λυπείται όπως πραγματικά μετανοεί, νιώθει λύπη εξομολογείται και έχει θεια παρηγοριά. Και όταν δεν νοιώθει αυτή την παρηγοριά, τότε πρέπει να καταλάβει ότι κάποια εξέλιξη τον πειράζει μέσα του, τον πειράζει ο λογισμός και πρέπει να πάει να το πει αυτό, όποτε έρχεται η παρηγοριά. Προχωρούμε τώρα. Συμμετέχει σε μια στεναχώρια ενός αδελφού που υποφέρει, κάνει προσευχή, παρακαλεί και τον βοηθάει ο Θεός. Είπε πάλι , όταν κανείς είναι ελευθερωμένος από το παλιοάγχος, τότε αναπαύονται κοντά του και κάθε είδους άνθρωποι.» Και εγω σαν ελαχιστος και απλος ανθρωπος για τους καιρους που ζουμε λεω: Τα τελευταια χρονια δεν ακουμε τιποτα καλο και ευχαριστο. Πολεμοι, πλημμυρες, λιμοι, νοσος ταδε...και η λιστα δεν εχει τελειωμο. Δεν λεω οτι τα πραγματα δεν ειναι ετσι, ισα ισα που μπορει να ειναι και χειροτερα...
Το θεμα ειναι να μην πτοουμαστε, να μην απελπιζομαστε και να μην χανουμε την πιστη μας στο Θεο...να μην πιστεψουμε οτι μας εχει εγκαταλειψει. Ξερω οτι αυτο ακουγεται τρομερα δυσκολο και ακατανοητο. Ο Θεος δεν μας εγκατελειψε, μας δοκιμαζει και μας δινει ευκαιριες για να μετανοησουμε. Δυστηχως ή ευτυχως ο Θεος δρα με μυστηριο τροπο που για πολλους ισως να μην ειναι κατανοητος. Για να κατανοηθει ομως ο τροπος με τον οποιο δρα, θα πρεπει να μελετησουμε το λογο του, την Παλαια και Καινη Διαθηκη...ειναι απαραιτητο.
Ξερω οτι ακουγεται παραλογο για μερικους και ισως και για μενα καποιες φορες. Αν ομως πιστεψουμε οτι ο Θεος μας εγκατελειψε, τοτε οταν ο Αντιχριστος ερθει σαν σωτηρας του κοσμου, θα ειναι πολυ ευκολο να τον πιστεψουμε και να τον προσκηνησουμε. Μην πτοείστε, μην πανικοβαλεστε...Πιστη, προσευχη και επαγρυπνιση παντου και παντα!
| Οι Δέκα Εντολές 
Εγώ είμι Κύριος ο Θεός σου, ουκ έσονταί σοι θεοί έτεροι πλην εμού.
Ου ποιήσεις σεαυτώ είδωλον, ουδέ παντός ομοίωμα, όσα εν τω ουρανώ άνω και όσα εν τη γη κάτω και όσα εν τοις υδασιν υποκάτω της γης.
Ου λήψει το όνομα Κυρίου του Θεού σου επί ματαίω?
Εξ ημέρας εργά και ποιήσεις πάντα τα έργα σου? τη δε ημέρα τη εβδόμη σάββατα Κυρίω τω Θεω σου?
Τίμα τον πατέρα σου και την μητέρα σου, ίνα ευ σοι γένηται, και ίνα μακροχρόνιος γένη επί της γης.
Ου μοιχεύσεις.
Ου κλέψεις.
Ου φονεύσεις.
Ου ψευδομαρτυρήσεις κατά του πλησίον σου μαρτυρίαν ψευδή.
Ουκ επιθυμήσεις πάντα όσα τω πλησίον σου εστι.
Αποκάλυψις Ιωάννου
Η Αποκάλυψη αποτελεί το τελευταίο από τα 27 βιβλία της Καινής Διαθήκης. Γράφτηκε από τον Άγιο Ιωάννη το Θεολόγο, ο οποίος υπήρξε ένας από τους 12 Ευαγγελιστές και μαθητής του Χριστού, στο νησί της Πάτμου περί το 96 μ.χ.
Περιγράφει τα όσα ο Θεός αποκάλυψε στον Ιωάννη σχετικά με το μέλλον του ορατού κόσμου καθώς και το πως αυτός θα τελειώσει.
Το βιβλίο αναφέρεται στα σημεία των καιρών που θα προηγηθούν της έλευσης του Αντιχρίστου και της Δεύτερης και ένδοξης Παρουσίας του Κυρίου μας Ιησού Χριστού.
Πιστεύω εις ένα Θεόν, Πατέρα, Παντοκράτορα, ποιητήν ουρανού και γής, ορατών τε πάντων και αοράτων.
Και εις ένα Κύριον Ιησούν Χριστόν, τον Υιό του Θεού τον Μονογενή, τον εκ του Πατρός γεννηθέντα προ πάντων των αιώνων.
Φως εκ φωτός, Θεόν αληθινόν, εκ Θεού αληθινού γεννηθέντα, ου ποιηθέντα, ομοούσιον τω Πατρί, δι' ου τα πάντα εγένετο.
Τον δι' ημάς τους ανθρώπους και δια την ημετέραν σωτηρίαν κατελθόντα εκ των ουρανών, και σαρκωθέντα εκ Πνεύματος Αγίου και Μαρίας της Παρθένου και ενανθρωπήσαντα.
Σταυρωθέντα τε υπέρ ημών επί Ποντίου Πιλάτου, και παθόντα και ταφέντα.
Και αναστάντα τη τρίτη ημέρα κατά τας Γραφάς.
Και ανελθόντα εις τους ουρανούς και καθεζόμενον εκ δεξιών του Πατρός.
Και πάλιν ερχόμενον μετά δόξης κρίναι ζώντας και νεκρούς, ου της βασιλείας ουκ έσται τέλος.
Και εις το Πνεύμα το 'Αγιον, το κύριον, το ζωοποιόν, το εκ του Πατρός εκπορευόμενον, το συν Πατρί και Υιώ συμπροσκυνούμενον και συνδοξαζόμενον, το λαλήσαν διά των προφητών.
Εις μίαν, Αγίαν, Καθολικήν και Αποστολικήν Εκκλησίαν.
Ομολογώ εν βάπτισμα εις άφεσιν αμαρτιών.
Προσδοκώ ανάστασιν νεκρών. Και ζωήν του μέλλοντος αιώνος.
Αμήν.
|
