 Κατηγορίες Θεμάτων
 Βίοι Αγίων και Γερόντων
Διδαχές, Λόγοι, Διδασκαλίες
Προφητείες
Έσχατες Ημέρες - Αντίχριστος
Διάφορα θέματα
Οι Σκέψεις, τα Άρθρα και οι Επισκέψεις μου σε Ιερούς Χώρους
Οι Δώδεκα Απόστολοι
Από την Καινή Διαθήκη μαθαίνουμε τα ονόματα των 12 μαθητών του Ιησού, τους οποίους ο ίδιος ονόμασε αποστόλους (Λκ. 6:13):
1. Ανδρέας (ο Πρωτόκλητος)
2. Σίμων o Πέτρος, αδελφός του Ανδρέα.
3. Ιάκωβος
4. Ιωάννης (ευαγγελιστής) (οι Ιάκωβος και Ιωάννης ήταν αδέλφια, παιδιά του Ζεβεδαίου)
5. Φίλιππος
6. Βαρθολομαίος ή Ναθαναήλ
7. Θωμάς
8. Ματθαίος (ευαγγελιστής)
9. Ιάκωβος (ο του Αλφαίου)
10. Θαδδαίος
11. Σίμων ο Κανανίτης
12. Ιούδας Ισκαριώτης (μετά την Ανάσταση του Ιησού, οι μαθητές εξέλεξαν τον Ματθία στη θέση του Ιούδα (Πρ. 1:24-26)
Οι δώδεκα απόστολοι, που είχαν παρακολουθήσει την επίγεια δράση του Χριστού και είχαν μυηθεί στην αποστολή τους, ήταν οι κατεξοχήν μάρτυρες και κήρυκες της ανάστασης του Ιησού, γι' αυτό και κατείχαν μοναδική και ανεπανάληπτη θέση στην ιστορία της Εκκλησίας και στο έργο του ευαγγελισμού των εθνών.
Η Σύναξη των 12 Αποστόλων στα Ιεροσόλυμα, που περιγράφεται στις Πράξεις Αποστόλων (15:6-22) εορτάζεται στις 30 Ιουνίου από την Ορθόδοξη Εκκλησία.
Η Αγία Γραφή
Η Αγία Γραφή είναι το βιβλίο των βιβλίων. Η αποκάλυψη του Θεού στους ανθρώπους καταγεγραμένη. Η Αγία Γραφή είναι βιβλίο θεόσδοτο ή ακριβέστερα θεόπνευστο.
Δηλαδή η ύπαρξή της δεν καλύπτεται από κάποιον μύθο που την παρουσιάζει «ουρανοκατέβατη» αλλά η ιερότητά της έγκειται στο ότι οι συγγραφείς αυτής ήταν άνθρωποι αγιασμένοι, άνθρωποι που φωτίστηκαν και καθοδηγήθηκαν από το Άγιο Πνεύμα στην καταγραφή του λόγου του Θεού, όχι φυσικά αυτονομημένοι αλλά ως γνήσια μέλη της λατρεύουσας κοινότητας, της Εκκλησίας.
Η Αγία Γραφή είναι το κατ' εξοχήν βιβλίο της Εκκλησίας του Χριστού, εκ του οποίου Αυτή προεικονίζεται, θεμελιώνεται, εδραιώνεται και τρέφεται διηνεκώς.
Η Αγία Γραφή περιέχει βιβλία ιστορικά, διδακτικά και προφητικά- είναι περιττό να πούμε πως όλων το περιεχόμενο είναι κατά πρώτον και κύριο λόγο Θεολογικό- και είναι διηρημένη σε δύο βασικά μέρη, την Παλαιά και την Καινή Διαθήκη.
Όποιο βιβλίο περιέχεται στην Αγ. Γραφή είναι εγκεκριμένο από τις αποφάσεις των Αγίων Πατέρων, διά του φωτισμού του Αγίου Πνεύματος, και αποτελεί τον «Κανόνα της Αγίας Γραφής».
Επισκεφτείτε το μεγαλύτερο οδηγό Ορθόδοξων πηγών στο διαδίκτυο:
| O Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος  Λέγουν, αυτοί που ξέρουν, ποτέ δεν βλαστήμησε, δεν είπε ψέματα, δεν κακολόγησε, δεν χλεύασε κανένα. Φιλάρετος, φιλάδελφος και φιλόθεος. Αυστηρός στον εαυτό του κι επιεικής στους άλλους. Κατάφερε να προσηλώνει τη διάνοιά του από νέος μόνο εκεί που ήθελε. Μόνο στο αγαθό. Όταν αργότερα στις ομιλίες του ύψωνε τη φωνή του δεν ήταν από θυμό και γιατί έχανε τον έλεγχο του, αλλά ήθελε να προκαλέσει την προσοχή και τη διόρθωση. Ήταν πάντως κάπως νευρικός ως χαρακτήρας. Ανοικτός τύπος, με ωραία οράματα, προγράμματα και σχέδια.
Ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος υπήρξε κατά τους ειδικούς ένας από τους μεγαλύτερους ρήτορας στο κόσμο και μάλιστα ο γλαφυρότερος. Γεννήθηκε στην Αντιόχεια το 347 από τον στρατηγό Σεκούνδο και την Ανθούσα. Σύντομα έμεινε ορφανός και η υπέροχη μητέρα του ανέλαβε να τον μορφώσει κατά τον καλύτερο τρόπο. Σπούδασε στην Αντιόχεια και στην Αθήνα κοντά στο διάσημο ρήτορα Λιβάνιο, ο οποίος όταν ρωτήθηκε ποιόν θα ήθελε να άφηνε στη θέση του όταν θα αποσύρετο δήλωσε: "Τον Ιωάννη, αν δεν ήταν Χριστιανός". Στην Αθήνα γνώρισε και τον αγαπημένο του φίλο Βασίλειο. Όταν τέλειωσε τις σπουδές του επέτρεψε στην Αντιόχεια και αποσύρθηκε στην έρημο για πέντε χρόνια. Αρκετά νέος κατευθύνθηκε στην έρημο, στην ησυχία της οποίας, με άσκηση και προσευχή, μελέτησε καλά τον εαυτό του. Η εντρύφηση των Γραφών του’ δωσε ιδιαίτερα βαθιά γνώση, όπως φαίνεται στις πολλές ερμηνευτικές ομιλίες του. Η σκληρή ασκητική ζωή τον αρρώστησε σοβαρά και τον ανάγκασε να επιστρέψει στην πολύβουη πόλη. Το 381 σε ηλικία 34 ετών ο αρχιεπίσκοπος Αντιόχειας Μελέτιος τον χειροτόνησε διάκονο και 40 ετών έγινε πρεσβύτερος από τον τότε αρχιεπίσκοπο Φλαβιανό. Η ευγλωττία του και ο πύρινος ζήλος του στο διάστημα της ιερατικής διακονίας του τον έφεραν στον αρχιεπισκοπικό θρόνο της Κωνσταντινούπόλεως, όπου χωρίς να το θέλει και με πλάγιο τρόπο τον ανάγκασε ο βασιλιάς Αρκάδιος, να μεταβεί στη Πόλη το 397. Συγκλόνιζε και συγκινούσε το λαό με τα κηρύγματά του, γι' αυτό και ονομάσθηκε Χρυσόστομος. Υπήρξε αυστηρός ασκητής και δεινός ερμηνευτής της Αγίας Γραφής με τεράστιο συγγραφικό έργο. Κανένας δεν εξήγησε όπως αυτός, με τόσο πλούτο και τόση σαφήνεια τα νοήματα των θείων Γραφών, ούτε υπήρξε εφάμιλλός του στην ετοιμολογία, στην απλότητα στη ρητορία. Βαθύτατος και διεισδυτικώτατος, ψυχολόγος και καταπληκτικός κοινωνιολόγος.Ζούσε λιτά και προστάτευε κάθε πτωχό ή ανήμπορο άτομο. ΄Εργο του είναι η Θεία Λειτουργία που τελούμε καθημερινά από τότε με λίγες μόνο μετατροπές. Μιλούσε πολύ για ελεημοσύνη, δικαιοσύνη, ταπεινοφροσύνη και μετάνοια. Υπήρξε ο μεγαλύτερος ιεροκήρυκας όλων των αιώνων. Τη δράση του δεν εξαντλούσε στο κήρυγμα. Οργάνωνε τη φιλανθρωπία, ασχολούνταν με τον καθένα προσωπικά και με τόλμη υποστήριζε άφοβα τους αδικημένους. Εκεί όμως που αναδείχθηκε άριστος ποιμένας και διδάσκαλος ήταν ο αρχιεπισκοπικός θρόνος της Κωνσταντινουπόλεως. Απτόητος στιγμάτισε την αδικία, την υπερπολυτέλεια και την υποκρισία. Δίνοντας το καλό παράδειγμα εκποίησε τον πλούτο της αρχιεπισκοπής, για την ανέγερση πτωχοκομείων, νοσοκομείων και ξενώνων. Στάθηκε αυστηρός στους απρόσεκτους κληρικούς. Υπήρξε αδυσώπητος ελεγκτής κάθε παρανομίας από οποιοδήποτε προέρχετο. Έλεγξε μέχρι και την ίδια την αυτοκράτειρα Ευδοξία, όπως όταν πήρε ένα κτήμα από τη χήρα Καλλιτρόπη και ήταν αυτή η αφορμή που τον έστειλε εξορία. Η απόφαση αυτή εξερέθισε το λαό και αναγκάσθηκε να τον ανακαλέσει, αλλά αργότερα πάλι η Ευδοκία τον έξόρισε, όπου μετά από πολλές κακουχίες και ταλαιπωρίες κοιμήθηκε ο άγιος στη Κουκουσό της Αρμενίας, την 14η Σεπτεμβρίου το 407 με τελευταίο λόγο: "Δόξα τω Θεώ για όλα" και εξέπνευσε. Λόγω της εορτής του Τιμίου Σταυρού η εορτή του μετατέθηκε τη 13η Νοεμβρίου. Η ανακομιδή των λειψάνων του έγινε μετά από τριάντα χρόνια στις 27 Ιανουαρίου το 438 όταν ήταν πατριάρχης ο μαθητής του Πρόκλος και αυτοκράτορας ο Θεοδόσιος Β'. Πλήθος κόσμου υποδέχθηκαν το άγιο λείψανό του και το τοποθέτησαν στο πατριαρχικό θρόνο. Επίσης συνεορτάζεται στις 30 Ιανουαρίου, των τριών Ιεραρχών. Κάποιες από τις διδασκαλίες του αναφέρονται παρακάτω... «Ο φτωχός δεν επιθυμεί τόσο πολύ τα αναγκαία, όσο λαχταρά ο πλούσιος τα περιττά. Ούτε πάλι έχει ο φτωχός τόση ικανότητα στο να μεταχειριστεί την πονηριά, όση δύναμη έχει προς αυτό ο πλούσιος.» «Αδιαφόρησε για τις ανέσεις και τότε θα αποκτήσεις άνεση, αδιαφόρησε για τα υλικά αγαθά και τότε θα τα πάρεις, για να τα πάρεις όχι σαν δέσμιος αυτών, ούτε σαν δούλος, αλλά ως ελεύθερος.» «Ο Θεός, όταν δει ότι εμείς δεν ενδιαφερόμαστε πλέον για τα υλικά αγαθά, τότε μας επιτρέπει να τα αποκτήσουμε και να τα χρησιμοποιούμε. Διότι τότε πλέον τα κατέχουμε σαν ελεύθεροι άνθρωποι και όχι όπως έχουν τα παιδιά τα παιχνίδια τους.» «Άνθρωπος είσαι, μη γίνεσαι θηρίο. Γι΄ αυτό σου δόθηκε το στόμα από τον Θεό, όχι γιά να δαγκώνεις, αλλά για να παρηγορείς με τα λόγια σου.» «Εάν δεν δέχεσαι τον ξένο όπως θα δεχόσουν τον Χριστό, καλύτερα να μη τον δεχθείς καθόλου. Εάν όμως τον δέχεσαι σαν τον Χριστό, τότε μη ντραπείς να πλύνεις τα πόδια του Χριστού.» «Μη περιμένεις την ημέρα του θανάτου σου για να μάθεις την αδυναμία σου. Διερεύνησε τον εαυτό σου όσο ακόμα ζει, προχώρησε με τη σκέψη σου στο εσωτερικό του και τότε θα δεις όλη τη μηδαμινότητά του.» «Δεν είναι και τόσο φοβερό το να κλαίμε, αγαπητοί μου, αλλά το να πράττουμε έργα άξια για κλάματα. Επίσης δε είναι αποκρουστικό το να οδύρεται κανείς, αλλά το να εκτελεί πράξεις άξιες για οδυρμούς.» «Δεν έλαβες εντολή να κατηγορείς τον τεμπέλη, ούτε να ελέγχεις την κακία, ούτε να ονειδίζεις την οκνηρία, αλλά να ανακουφίζεις την πτωχεία, να ιατρεύεις την συμφορά, να απλώνεις το χέρι σου και να σηκώνεις εκείνους που έχουν πέσει» «Προσοχή! Ο Διάβολος (για να σε παγιδέψει) άλλαξε την σειρά των πραγμάτων και έδωσε την ντροπή στην μετάνοια και την παρρησία στην αμαρτία» «Όταν προσεύχεσαι μην αναφέρεις τις αμαρτίες των άλλων στο Θεό, για να μην σου υπενθυμίσει κι αυτός τις δικές σου» Τα παραπάνω συνέλεξα από τις παρακάτω διευθύνσεις... http://hmarton.blogspot.com/ και http://www.monipetraki.gr Εκτενές δημοσίευμα με πολλά ιστορικά στοιχεία υπάρχει εδώ http://el.wikipedia.org | Οι Δέκα Εντολές 
Εγώ είμι Κύριος ο Θεός σου, ουκ έσονταί σοι θεοί έτεροι πλην εμού.
Ου ποιήσεις σεαυτώ είδωλον, ουδέ παντός ομοίωμα, όσα εν τω ουρανώ άνω και όσα εν τη γη κάτω και όσα εν τοις υδασιν υποκάτω της γης.
Ου λήψει το όνομα Κυρίου του Θεού σου επί ματαίω?
Εξ ημέρας εργά και ποιήσεις πάντα τα έργα σου? τη δε ημέρα τη εβδόμη σάββατα Κυρίω τω Θεω σου?
Τίμα τον πατέρα σου και την μητέρα σου, ίνα ευ σοι γένηται, και ίνα μακροχρόνιος γένη επί της γης.
Ου μοιχεύσεις.
Ου κλέψεις.
Ου φονεύσεις.
Ου ψευδομαρτυρήσεις κατά του πλησίον σου μαρτυρίαν ψευδή.
Ουκ επιθυμήσεις πάντα όσα τω πλησίον σου εστι.
Αποκάλυψις Ιωάννου
Η Αποκάλυψη αποτελεί το τελευταίο από τα 27 βιβλία της Καινής Διαθήκης. Γράφτηκε από τον Άγιο Ιωάννη το Θεολόγο, ο οποίος υπήρξε ένας από τους 12 Ευαγγελιστές και μαθητής του Χριστού, στο νησί της Πάτμου περί το 96 μ.χ.
Περιγράφει τα όσα ο Θεός αποκάλυψε στον Ιωάννη σχετικά με το μέλλον του ορατού κόσμου καθώς και το πως αυτός θα τελειώσει.
Το βιβλίο αναφέρεται στα σημεία των καιρών που θα προηγηθούν της έλευσης του Αντιχρίστου και της Δεύτερης και ένδοξης Παρουσίας του Κυρίου μας Ιησού Χριστού.
Πιστεύω εις ένα Θεόν, Πατέρα, Παντοκράτορα, ποιητήν ουρανού και γής, ορατών τε πάντων και αοράτων.
Και εις ένα Κύριον Ιησούν Χριστόν, τον Υιό του Θεού τον Μονογενή, τον εκ του Πατρός γεννηθέντα προ πάντων των αιώνων.
Φως εκ φωτός, Θεόν αληθινόν, εκ Θεού αληθινού γεννηθέντα, ου ποιηθέντα, ομοούσιον τω Πατρί, δι' ου τα πάντα εγένετο.
Τον δι' ημάς τους ανθρώπους και δια την ημετέραν σωτηρίαν κατελθόντα εκ των ουρανών, και σαρκωθέντα εκ Πνεύματος Αγίου και Μαρίας της Παρθένου και ενανθρωπήσαντα.
Σταυρωθέντα τε υπέρ ημών επί Ποντίου Πιλάτου, και παθόντα και ταφέντα.
Και αναστάντα τη τρίτη ημέρα κατά τας Γραφάς.
Και ανελθόντα εις τους ουρανούς και καθεζόμενον εκ δεξιών του Πατρός.
Και πάλιν ερχόμενον μετά δόξης κρίναι ζώντας και νεκρούς, ου της βασιλείας ουκ έσται τέλος.
Και εις το Πνεύμα το 'Αγιον, το κύριον, το ζωοποιόν, το εκ του Πατρός εκπορευόμενον, το συν Πατρί και Υιώ συμπροσκυνούμενον και συνδοξαζόμενον, το λαλήσαν διά των προφητών.
Εις μίαν, Αγίαν, Καθολικήν και Αποστολικήν Εκκλησίαν.
Ομολογώ εν βάπτισμα εις άφεσιν αμαρτιών.
Προσδοκώ ανάστασιν νεκρών. Και ζωήν του μέλλοντος αιώνος.
Αμήν.
|
